Een kussen vol tranen

Ik word wakker, drie uur later dan gepland want mijn wekker stond uit. Stress! Want waar haal ik die drie uur in dat ik heb geslapen? Het malen is weer begonnen en dat nog geen minuut nadat ik wakker ben. Malen over alles, malen om niks. Taken die ik nog moet doen! Maar ik heb geen zin. Onbegrip bij anderen want “hij loopt toch vrolijk door”. Telefoon! Of ik even wat wil doen? Nee. Nee ik wil het wel, maar ik trek het niet. Sowieso niet. Sorry daarvoor. Het zelfde als deze blog een spelfout zou hebben. Ook sorry daarvoor. Ook als het bij mij thuis een troep is, ik de administratie niet op orde heb, mijn haar wat rommelig zit, ik de laatste tijd wat nors over kom, afspraken vergeet, mijn eten aanbrandt of niet gaar is. Voor iedereen sorry.

Een uur later, ik ben op en mijn kussen is gevuld met emoties. Beiden doordrenkt van het leven besluiten we toch maar verder te gaan.