Jan

Jan staat in een kamer met een grote dobbelsteen.
Jan gooit elke dag van de week hetzelfde getal.
Jan doet dit dagen, weken, jaren.
Jan weet niet beter en uit verbazing blijft hij gooien.

Een keer in de week komt Sien lang bij Jan.
Jan gooit dan met een grote dobbelsteen.
Jan gooit elke dag van de week hetzelfde getal.
Jan doet dit dagen, weken, jaren.
Jan weet niet beter en uit verbazing blijft hij gooien.
Sien let nooit op wat Jan gooit.

Een keer in de maand praat Sien met Henk over Jan.
Henk en Sien vinden Jan maar een ‘bijzonder geval’.
Sien vind het wel best, Henk wil van Jan af.
Jan gooit dan met een grote dobbelsteen.
Jan gooit elke dag van de week hetzelfde getal.
Jan doet dit dagen, weken, jaren.
Jan weet niet beter en uit verbazing blijft hij gooien.

Henk praat met Gea over wat hij hoorde van Sien over Jan.
Gea vindt dat Jan in nog strengere therapie moet.
Henk is blij dat hij straks van Jan af is.
Jan gooit dan met een grote dobbelsteen.
Jan gooit elke dag van de week hetzelfde getal.
Jan doet dit dagen, weken, jaren.
Jan weet niet beter en uit verbazing blijft hij gooien.

Job houd dagelijks toezicht op Jan.
Job vind het verdomd knap hoe Jan steeds hetzelfde getal kan gooien op een grote dobbelsteen.
Jan gooit dan met een grote dobbelsteen.
Jan gooit elke dag van de week hetzelfde getal.
Jan doet dit dagen, weken, jaren.
Jan weet niet beter en uit verbazing blijft hij gooien.

Jan moest weg naar een plek die beter voor hem is.
De dobbelsteen ligt.
En ligt.
En ligt.