Niet echt een gangmaker.

Terwijl ik dwaal door de gangen in mijn brein verplaatsen muren zich in het rond.
Een betoverde doolhof in real life, met emoties die niet te plaatsen zijn in een hoek of 2.
Soms loop ik langs een deur, soms kijk ik door een kier, en soms doet het mij niets en loop ik door.
Door naar het einde van die gangen.
Door met in gedachte het uitzicht waarvan ik niet weet wat ooit komen zal.
Maar er hangen wat lampen, en die schijnen een licht op de zaak.
Aanknopingspunten bij de aankomst op knooppunten.

Al die gangen, links en rechts.
Al die gangen..
Al die..
Gangen.