nooit geweest.

Op dagen als dit wil ik zijn wat ik nooit ben geweest en worden wat ik altijd al was.
Het is niet voor het eerst dat ik nodeloos veel moeite doe voor niemand anders dan mezelf.
Want de rest lijkt het voor mij niet te boeien.

Rood,groen,wit,blauw of acht. Het maakt allemaal niks uit.
Zolang je maar vriendelijk blijft zeggen dat alles goed met je gaat.

Nou. Het gaat niet goed met mij.
Sommige dagen zit ik nachten achtereen te piekeren en te denken.
Te draaien, woelen, gedachten roepen en schreeuwen eindeloos door.
“Blijf bezig! Blijf bezig!”
Want ik blijf immers toch lachen en alles gaat toch goed met mij.

Gevangen in mijn eigen vreugde, verdronken in mijn eigen verdriet.
Sterven als een eenzame trieste clown.
Zolang niemand het maar weet.