Op Texel #2
26 augustus 2012
Nog voor ook maar de eerste zonnestraal de nieuwe dag beschenen heeft werd ik al bruut gewekt door een flinke hoosbui. Keiharde wind, afgewisseld met literswater die neersloegen op de caravan maakte dat ik echt een vakantie gevoel had. Hoe krijg je namelijk een knusser gevoel dan liggend in een warm bed terwijl de regen op de caravan klettert , de wind spookgeluiden maakt èn dat allemaal in het pikkedonker. Voor de goede orde keek ik even op mijn mobiel hoe laat het zou zijn. Het velle licht van het LCD-schermpje van mijn iPhone 4S brande genadeloos mijn ogen in en na even te zijn gewend aan het velle licht schrok ik. Het was nog niet eens 02:00 , of om nog preciezer te zijn het was 01:58. Peinzend dat het misschien een lange nacht zou kunnen dan maar even op twitter kijken. Na even te hebben gewacht , want het internet is in de slaapkamer niet zo heel snel, was twitter ververst. Eerste (re-)tweet die in mijn blikveld sprong was er een van 112Twente , dat er in Enschede een steen in een bedrijfsbusje van een bouwmarkt was gegooid.Zoiets doet mij dan meteen weer beseffen , ik lig heerlijk veilig in mijn warme bed in een caravan op een Eiland en sukkel zo dan weer in slaap.
Flink wat uren later word ik weer wakker. De zon is al op , net zoals mijn moeder en broer. Na een paar minuten weer terug op aarde te zijn gekomen ga ik langzaam het bed eens uit om een bezoek te brengen aan het toilet.Na het toitlet te hebben begroet weer terug het woongedeelte in om eens in konklaaf te gaan over het ontbijt. Mijn mening was makkelijk , maakt niet uit ik heb brinta. Moeder en Broer murmelen nog wat heen en weer over broodje hier en croissant daar, en na stevige onderhandelingen gaat Moeder broodjes halen.
Na het ontbijt gingen we -zoals bijna iedere keer als we in texel zijn in het vakantie seizoen- naar de kofferbakverkoop. De kofferbakverkoop is niks anders dan een creatieve Texelse benaming voor Rommelmarkt. Na voor het zoveelste jaar heen en weer te zijn gelopen vielen een paar dingen deze maal op. Het meest opvallend was dat er (mede dankzij het tegenvallende weer) nog niet de helft van het aantal verkopers van wat er normaal gesproken zou staan. Ook het aantal mensen die op de kofferbakverkoop aanwezig waren was beduidend weinig. Een bepaald persoon viel me wel op, een jochie van een jaar of 5. Of beter gezegd, niet het jongetje maar zijn hanekam viel mij op. Sinds wanneer is het etisch versntwoord om een kind van die leeftijd een hanekam te geven. Nu kan ik hier natuurlijk een heel betoog over houden, maar klaarblijkelijk is het de tijdsgeest.
Daarna gingen we weer op weg naar de grote gele supermarkt. Nieuwe dag nieuwe verhalen en het leuke is dat vaak de annekdotes simpelweg voor je neus gebeuren. Zo ook dit verhaal. Wij lopen met oms drieën de supermarkt in , en voor de lunch moesten wij nog broodjes en beleg kopen. Voor de grote plastic bakken met broodjes staat wederom een jongentje van dit maal een jaar of 7 met zijn zusje. Het zusje wijst het broertje er op dat er nog èèn ham-kaas-croissant is. Het zusje wil het croissantje voor haarzelf pakken en dan wijst het broertje er op dat ze dit croissantje niet magvpakken. Op de vraag , waarom ze het niet mag pakken ,antwoord het broertje simpelweg , omdat ik dat ham-kaas-croissantje wil hebben. Heen en weer plagend gast dit door tot de moeder arriveert. Eenmaal uitgelegd dat er maar 1 croissant is , komt de moeder met het lumineuse idee om ze het ene croissantje te laten delen. Uitgerekend nu het probleem uiteindelijk is opgelost komt een medewerker van decsupermarkt het hele probleem weer aan te wakkerenvdoor een hele schaal met verse croissantjes weer in de bak te gooien. Verbijsterd hoe snel een probleem veroorzaakt is,opgelost is,en omgedraaid word loop in richting de kassa. Net op dat moment pak ik nog mee dat ze op texel de figuurworst ook heel letterlijk nemen en in plaats van een beertje of ‘bob de bouwer’ hier figuurworst hebben met een zeepaardje en een zeester.
Na een uitgebreide lunch was het tijd om de markt op de camping te bezoeken. Een klein marktje met ongeveer 15 marktkraampjes die vooral touristische artikelen verkopen. Niet veel bijzonders maar vult toch weer een uurtje. Omdat deze markt zo klein is hadden we besloten om daarna maar even naar het strand te gaan. Dus terug om even de honden op te halen en op naar het strand.
Na het strand en de strandtent was het een tijd om het zwembad op het vakantiepark maar eens te bezoeken, heerlijk dobberen in het water. En zo was er al bijna weer een dag om.