Op Texel #8

De laatste volle dag van onze vakantie, bij ons altijd een dag die we vaak vullen met activiteiten die we de rest van de week een beetje hadden doorgeschoven naar het einde. Maar voor je zo’n dag kan beginnen eerst maar weer een ontbijt. Tijdens het ontbijt hebben we dan ook meteen gepland hoe we deze laatste volle dag zouden invullen.

In de auto zitten we al richting ons eerste doel voor vandaag, het sommeltjespad. Dit pad gevuld met opgeschilderde keien , beter bekend als sommeltjes is een van de vaste “Texel vakantie onderdelen”. Al dan niet omdat hier ook onze jaarlijkse vakantiefoto word gemaakt, een jaarlijkse traditie die per toeval is ontstaan. Eenmaal het sommeltjespad te hebben gelopen was het al weer tijd voor koffie en dus op naar Paal 17.

Bij Paal 17 was het druk, niet zo heel vreemd want het was heerlijk zonnig weer en -zo schijnt- was er een kitesurf-evenement. Toen we eindelijk een plaatsje hadden gevonden in het overbevolkte terras, namen we er plaats en begroete een serveerster ons met de legendarische woorden “Vijf Euro graag.”. Volledig verbaast keek de serveerster naar ons en wij nog veel meer verbaast terug naar de serveerster. Nadat ze er zelf achter kwam dat wij andere mensen waren dan de vorige klanten , hadden wij ons drinken besteld en gingen door tot de orde van de dag.

Later op de dag kwam een andere achteruit geschoven activiteit aan bod. Het wandelen in een soort natuurgebied in de duinen. Niet veel is rustgevender dan dat. Helaas word je in zo’n wandeling al snel weer op de historische feiten gedrukt, want hier en daar waren de ouwde bunkers uit de oorlog nog steeds aanwezig.