The Da Vinci Code
10 februari 2016
Zit je dan, woensdagavond, thuis, brak, moe, film. The Da Vinci Code. Het is de eerste maal dat ik deze film in zijn geheel zie. En toch, is het werkelijk poging zoveel om deze film eens te bekijken. De afgelopen keren -hoofdzakelijk als die eens weer op RTL4 werd uitgezonden- was het of te laat om tot het einde te volgen. Of was ik halverwege de zoveelste commercial-break er wel klaar mee.
The Da Vinci Code
Een film die cinematografisch goed maar ook zeker mooi in elkaar is gezet. De shots waren op sommige punten verassend, maar niet te overdreven. Eigenlijk is het enige waar ik me in de film aan kon storen het gebruik van visuele effecten. Niet zozeer omdat die verkeerd waren uitgevoerd, maar omdat het eerder de kracht van de film in zijn geheel onderuit haalt. Want het verhaal van deze film is zelfs voor mensen die niet iets hebben met geloof sterk geschreven. (Niet zo gek als het al gebaseerd is op een boek, dat weer gebaseerd is op allerlei heilige geschriften maar oké. Ze weten in de filmwereld met meerdere verhalen te transformeren tot pulp.)
De film begint wat traag, iets dat -in mijn ervaring- voor veel mensen als lastig kan worden ervaren. Daarnaast is het ook goed om van tevoren te bedenken dat de film 2,5 uur duurt. Iets dat trouwens mede door het verhaal, de filmlocaties en de soundtrack goed te doen is.
★★★★★ – Acteurs
★★★★✩ – Beeld
★★★★✩ – Muziek
★★★★★ – Algemeen