Want hij wist wat hij wilde zijn.

Allard was een jongen die al vroeg wist wat hij wilde worden. Dus hij had zijn leven al snel nut gegeven door alles in het werk te stellen om te worden wat hij wilde zijn. Alles wat hierbij irrelevant was had hij niet nodig. Want dat bracht hem nooit bij datgeen wat hij het liefst voor ogen had. Allard deed, reed en streed zo hard mogelijk om te krijgen wat hij wilde. Weg bij vrienden, weg bij familie, veel uit huis, veel met tegenzin, maar hij moest en zou worden wat hij wilde zijn. Kennissen en vrienden koste teveel tijd, gezelligheid en humor is alleen maar onnodige last. Want waarom je tijd verdoen als je ook kan zijn wie je wil zijn. Gelukkig wist Allard dit al vroeg.

Na dagen, weken, maanden, jaren en wat decennia was eindelijk het moment daar. Hij ging op sollicitatie voor die ene functie wat hij altijd wilde zijn. Maar hij paste niet in het team dus werdt afgewezen. Hij voelde zich alleen, hij had geen vrienden, geen familie, geen thuis. En terwijl niemand zich nog bekommerde om Allard, was Allard toch trots! Want hij wist al vroeg en probeerde altijd te zijn wat hij nooit kon worden.